Doopgetuigenissen

Ik ben God dankbaar voor de onvoorwaardelijke liefde die Hij heeft voor mij. Dat ik belangrijk ben voor God en zelfs zijn kind mag zijn.

 Niet altijd heb ik me dichtbij God gevoeld, soms was ik Hem even kwijt, of besteedde ik er simpelweg geen aandacht aan. Maar Hij liet mij nooit los! Als ik dan weer was afgedwaald, raakte de Heilige Geest mij met een lied of een preek. Meestal liepen de tranen dan over mijn wangen. Oja dacht ik dan, God is er wel en hij houdt van mij. Ik wilde me al een langere tijd laten dopen. Maar in de kerk waarin ik opgegroeid was, was dat niet mogelijk. Het is daarom ook een gebedsverhoring dat God ons kennis liet maken met Mozaïek. Waar dopen wel mogelijk is. En ik ben God heel dankbaar dat het 3 juli dan eindelijk zo ver is!