Charlotte Hessing
Begin dit jaar voelde ik mij gebroken. Mijn hart zat vol verdriet, onrust en woede. Samen met mijn dochtertje van inmiddels twee jaar keerde ik terug naar mijn moeder. In de liefde was het opnieuw niet gelukt.
Ik had altijd zoveel liefde te geven, maar gaf nauwelijks iets aan mezelf. Al mijn hele leven, en zeker in relaties, voelde ik mij niet écht gezien. Alsof er maar weinig ruimte was voor alles wat ik voelde. Ik werd bijzonder goed in mezelf wegcijferen voor een ander en deed zoveel mogelijk om maar gezien te worden.
In diezelfde periode kwam er iemand op mijn pad. Al snel wist ik: dit kan geen toeval zijn. Ik begon te bidden, ging op 4 mei naar mijn eerste kerkdienst, bezocht eind mei Opwekking een weekend lang en bleef bidden. Keer op keer maakte ik bijzondere dingen mee die mij lieten zien: Hij ziet mij. Hij hoort mij.
Nu, acht maanden later, weet ik dat het de Heer zelf was die mij raakte — door de persoon heen die ik toen had leren kennen.
Verdriet, onrust en woede maken steeds meer plaats voor dankbaarheid, rust en zachtheid.
Hij vulde mijn leegte met Zijn vrede en liet mij zien dat uit pijn iets moois kan groeien.
Iedere week kijk ik uit naar de dienst op zondag, volg ik momenteel de Alpha-cursus en kan ik niet wachten op alles wat nog komen gaat.
Waar toen ik dacht dat mijn leven gebroken was begon God juist iets nieuws te bouwen. Nu mag ik zeggen: ik ben niet meer dezelfde. Hij heeft mijn hart vernieuwd.
Nu ik dat besef, wil ik mijn leven niet meer zonder Hem leven. Ik wil Hem volgen. Niet alleen met woorden, maar met mijn hele hart. Daarom heb ik ervoor gekozen om mij te laten dopen: als teken van een nieuw begin, een schoon hart en een leven in Zijn licht.
En daar waar het in de liefde nooit lukte, weet ik nu dat Zijn liefde er altijd zal zijn. Hij zal mij zien en horen, in voor- en tegenspoed. Amen.
