William Timmers
Als jonge Christen probeer je vast te houden aan de woorden van je ouders maar uiteindelijk moet je zelf op zoek naar wie God voor je betekent.
God heeft mij in deze zoektocht nooit losgelaten, maar opgroeien in een wereld met veel afleiding en ‘namaakgoden’ waar je aan vast kan houden vertroebelt soms het beeld van wie God echt is. Je probeert Hem toch in een hokje te plaatsen terwijl je ‘echte’ houvast vaak zit in wereldse dingen.
Soms vallen die dingen weg, iets wat wereldse dingen vaak doen. Des te harder kom je er dan achter hoe flink je daarop leunde en hoe je daar je eindgeluk in legde. Ik heb de afgelopen maanden zoiets mee mogen maken. Zo’n gebeurtenis schudt even alles op; laat zien waar je je blik een lange tijd op gericht hebt en doet bovenal heel veel pijn. In deze periode heb ik teruggegrepen naar God en gevraagd om leiding. God heeft me in die periode heel erg geconfronteerd met mijzelf en de dingen waar ik aan vasthield, maar hierin heb ik mogen leren dat God ons ook pijn geeft om te leren om onze blik op Hem te houden: de enige Houvast. De rest mogen we loslaten, dat zal ook beter voor ons zijn.
I do not pray that you may be delivered from your pains, but I pray God earnestly that He would give you strength and patience to bear them as long as He pleases. – Brother Lawrence
