Ingrid Hermans
Mijn getuigenis wil ik doen in de vorm van een gebed.
Lieve Abba, mijn God.
Vandaag sta ik voor U om te laten zien dat ik met heel mijn hart voor U kies. Dat ik niets liever wil dan dat U mijn Vader bent. Een Vader die beschermt, me op de vingers tikt en me laat groeien in Zijn oneindige liefde. Dat ik Uw liefde mag delen en doorgeven.
In het begin van 2024 maakte U een honger in Guy wakker en daarmee ook in mij. Ik vertrok naar Alphen om er een bijbel te kiezen. Met warme wangen keerde ik terug naar huis en begon te lezen. Ik wilde U leren kennen en vooral begrijpen. Begrijpen waarom er zoveel pijn, onrecht en geweld in de wereld is. In de grote wereld en mijn kleine. Waarom mijn grote schatten - Amy en Milou - zo vaak en zoveel pijn en geworstel moeten doormaken. Dat willen begrijpen heb ik los kunnen laten na het lezen van Job, het boek waarin ik zoveel steun vond.
In die periode ging ik door een intense rouw heen, omdat ik geen juf meer kon zijn voor de kindjes waar ik enorm van hou en waar ik een lichtje voor was. Ik ontleende een groot stuk identiteit aan het leerkracht zijn en voelde me er trots op en waardevol door.
Door het lezen in de bijbel, het kijken van filmpjes en veel te bidden durfde ik me steeds meer over te geven aan U. Ik hoef niets te doen om erbij te kunnen horen, want ik ben Uw geliefde kind. Thuis. Veilig. Bijgestaan. Door U! Wat een rust gaf dat. Mijn verdriet ebde langzaam weg.
Aan het einde van de zomer wilden we op zoek naar een kerk om samen in ons geloof te groeien, samen te aanbidden en te leren. Carlijn vertelde Guy over Mozaïek 071 en we besloten te gaan proeven. Er bleek geen samenkomst híer te zijn, maar op het strand. De doopviering van 22 september. Meteen voelde ik: wat is dit prachtig! Deze gemeenschap daar wil ik deel van worden. Met Martijn en Jarno. Zo warm, zo gemeend, zo vanuit het hart. Helemaal nieuw voor mij.
Inmiddels kijk ik iedere week enorm uit naar de zondag. Om gevoed te worden, samen te vieren en te leren. Veel prachtige mensen heb ik hier al mogen leren kennen. Allemaal even gebroken als ik. Ieder op zijn eigen manier. Deze zondagen geven me richting voor de onbeschreven week die voor me ligt. Laten me zien waar ik me op kan richten. Zo fijn.
Lieve God, vandaag laat ik mijn oude leven los. Wil ik schoongespoeld worden, opnieuw beginnen in Uw liefde, met Jezus als mijn voorbeeld en leraar. Dank U allerliefste Jezus, dat U ook voor míj zo hebt geleden, hebt moeten sterven. U bent mijn weg naar onze Vader, U bent mijn Heer. Vergeef me God, voor alles wat ik zó anders had kunnen doen. Ik ben nu van U. Snoei me zoveel U nodig vindt, zodat ik nog meer kan bloeien op de manier zoals U mij het liefste ziet. Neem me in Uw krachtige armen en laat me nooit meer los.
Amen.
Het lied dat ik heb gekozen is zeker niet het mooiste lied om God te eren, maar het is mijn persoonlijke Power lied, dat voor de toekomst al in mijn geheugen gegrift staat, waarin ik mijn strijd overgeef aan God.
