Hendri Veurink
Binnen Mozaïek wordt de geloofsdoop aangeboden als bevestiging dat je je leven aan Jezus wilt geven of opnieuw wil geven. Het aantrekkelijke van deze doop is gefundeerd in Rom. 6 en Kol. 2: 12, 13. Met Christus sterven en opstaan. Dat is iets wat een baby niet kan. Mijn oude ego laten afsterven als symbool en dit achterlaten in het waterbad. Dat heeft voor mij inmiddels waarde gekregen. Ik heb ontdekt dat mijn ideaalbeeld op de dingen altijd positiever zijn ingekleurd dan de werkelijkheid. Op z’n best frame ik onderwerpen en houd ik selectief over wat in mijn geloofsstraatje past. Maar even zo goed erken ik hiermee dat ik een schaduwkant heb. Mijn gunstige voorkomen laat ik in relatie tot andere mensen ‘shinen’, het andere deel hou ik achter. Dat duistere deel loslaten in het waterbad en leven vanuit de heilige Geest en in Christus zijn. Ik verlang voor mij in de geloofsdoop een sterke bron van vreugde en een geloofsimpuls te ervaren.
Voor mij persoonlijk houdt de kinderdoop waardevolle elementen waar ik dankbaar voor ben. Namelijk dat God een verbond aangaat met mensen, voor dat ze het zichzelf bewust zijn. De grond dat God je in dat verbond op zijn Naam zet vind ik aantrekkelijk en een waardevolle geloofsgrond.
In de bijbel lees ik trouwens meer met ontspanning over opnieuw dopen dan dat de kerkelijke traditie het later is gaan duiden in goed of fout. Bovendien wat voor een ander ‘heilig’ is, daarvan merk ik steeds dat ik niet heiliger wordt door het als onheilig te verklaren. Of het nu een sacrament in de RK traditie is of binnen de gereformeerde traditie. Ik heb hier ook nog niemand geloviger van zien worden. Voor God is het niet nodig dat ik me opnieuw laat dopen. Maar als ik lees hoe ontspannen God met ons omgaat, als mensen binnen een verbondsvernieuwing, dan is daar altijd ruimte voor.
Dopen door onderdompeling heb ik, tot 10 jaar geleden, uitgelegd dat dit niet naast de kinder- of verbondsdoop kan staan. Ik kon met verve uitleggen dat er één geloof en één doop is. Iedere keer als ik vanuit de hoek van baptisten maar iets van het voorwaardelijke karakter ervoer, trok ik me terug. Voor mij is God al 59 jaar in mijn leven aanwezig en ervaar ik een levende relatie met Jezus. Dat is voor mij de kern van mijn geloof.
Kortom als ik mij met Pasen in het geloof laat onderdompelen in het waterbad van de doop is dit voor mij een hernieuwd belijden en verinnerlijking van wat ik al geloof.
Mijn favoriete bijbeltekst: Kolossenze 2:10. En omdat u één bent met Hem, het Hoofd van alle machten en krachten, bent ook u van die volheid vervuld. Een tekst waarin het mysterie van het geloof wordt omschreven. Ik vind deze tekst mindblowing en kan het bijna niet geloven dat ik, in deze aardse tijd onderweg, van die volheid vervuld kan raken; dus moet ik het maar lezen, nazeggen om het te verinnerlijken.
