Sandra Dehue
Van huis uit heb ik geen religieuze opvoeding meegekregen. Mijn ouders geloofden niet en thuis was het geen onderwerp van gesprek. Wel bezochten we op vakanties alle kathedralen die we in het buitenland tegenkwamen en mijn moeder vertelde dan honderduit over de cultuur-historische context, inclusief waar de katholieke kerk in de geschiedenis de fout in was gegaan. Verder heb ik op een (openbare) Christelijke basisschool gezeten (kinderbijbel) en een (openbare) katholieke middelbare school (twee jaar het vak catechese, meer geschiedenis dan godsdienstonderwijs). Enige basiskennis had ik dus wel, maar geen dieper begrip. Door mijn studie Chinees aan de Universiteit Leiden kwam ik in aanraking met Oosterse filosofieën en religies. Ik voelde me aangetrokken door het Taoïsme en het Boeddhisme met zijn leringen over compassie en andere morele lessen.
Begin 2023 kreeg ik een burn-out (niet de eerste crisis), mede veroorzaakt door dingen in het verleden die ik niet goed had verwerkt. Via de huisarts vond ik een traumatherapeut en coach. Ik kwam er bij toeval achter dat die laatste (Dylan de Bruin) naast zijn coaching-activiteiten ook een (internationaal actieve) evangelist was. Ik dacht, ik heb me al die jaren verdiept in oosterse religies, waarom dan niet het Christendom en wie kan me dat beter uitleggen dan een evangelist? Het is pas dankzij zijn uitleg (alles strikt buiten coaching tijd) en door mij er zelfstandig in te verdiepen, dat ik begon te begrijpen wat ‘Christendom’ inhoudt: Vrede, Vreugde en Gerechtigheid. Het voelde als thuiskomen. De coaching en therapie waren onmisbaar, maar Jezus’ boodschap van Liefde, voor je naasten én voor jezelf, zoals God je gemaakt heeft, hebben mij echt heel gemaakt. Mij laten dopen is de bezegeling van de transformatie die ik heb doorgemaakt, waarmee ik mijn oude gekwetste en boze zelf laat sterven om op te staan in een nieuw leven met de positieve kracht van Jezus.
