Diriam de Vreugd
Ik ben opgegroeid in een gezin waar het geloof een belangrijke rol speelde. Ik ben als kind gedoopt en ben dankbaar dat mijn ouders mij het geloof hebben meegegeven. Het was het fundament waarop mijn geloof verder kon groeien.
Vanaf mijn tienerjaren werd ik serieuzer en leerde ik God en Zijn genade voor mij steeds dieper kennen. De volwassendoop was toen al een onderwerp waar ik veel over nadacht, mij in verdiepte en wat ik steeds maar niet los kon laten ondanks dat ik het wel eens probeerde af te sluiten omdat ik dacht dat het niet voor mij was.
Het verlangen werd alleen maar meer en meer naarmate ik Gods woord las en het in gebed bij Hem bracht. Mijn ogen werden geopend en ik ervaarde dat ik stapje voor stapje werd klaargestoomd om deze keuze echt te kunnen maken. De woorden die in de bijbel staan werden levend voor mij, zoals bijvoorbeeld de tekst in Handelingen: ‘Kom tot inkeer en laat u allen dopen in de naam van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de Heilige Geest u geschonken worden.”
Een gebeurtenis die vraagt om een actie. Ik kan er niet meer om heen, dit is wat God vraagt van mij. Ik wil niet langer wachten en mijn rug naar Hem toe keren. Ik wil deze stap maken uit gehoorzaamheid. Zoals mijn dooplied ook zegt: ‘Laying down my life, no matter what the cost. I have decided, only Jesus. No turning back, no turning back.
