Marloes van Duijn
Ik ben als jong meisje opgegroeid in de hervormde gemeente en ben als kind ook gedoopt. Hier ben ik mijn ouders erg dankbaar voor, want dit heeft de fundering gevormd waarop mijn geloof verder kon groeien. Als puber had ik veel vragen, kreeg ik weinig antwoorden en vond ik in de kerk weinig aansluiting en verbinding. Gaandeweg kreeg ik het gevoel dat er steeds meer afstand ontstond tussen mij en God. Een paar jaar geleden zei iemand tegen mij: “Oh, geloof jij in God? Dat had ik nooit van jou verwacht.” Deze opmerking deed mij pijn; blijkbaar was ik zo ver van God verwijderd geraakt.
Een aantal jaar geleden werd ik ziek: ik kreeg de auto-immuunziekte Graves. De afgelopen jaren heb ik veel diepe dalen gekend, maar in die diepe dalen heb ik mij nooit alleen gevoeld. Natuurlijk stonden mijn lieve familie en vrienden voor mij klaar, maar ik voelde ook sterk de aanwezigheid en troost van God. Daarnaast begon ik in de Bijbel te lezen en voelde ik een sterk verlangen om meer over Jezus te weten én meer op Jezus te lijken. Dit verlangen werd nog groter toen ik bij Mozaïek naar de kerk ging en wél de aansluiting en verbinding vond waar ik altijd naar op zoek was.
Ik heb voor het eerst in mijn leven geen religie, maar een relatie met God en ik wil niets liever dan Hem volgen. God heeft Zijn hand naar mij uitgestrekt en mij laten zien dat ik Zijn geliefde kind ben. Nu is voor mij het moment om mij te laten dopen en voor altijd heel dichtbij God te leven.
Mijn dooplied is Firm Foundation, want:
Christ is my firm foundation
The rock on which I stand
When everything around me is shaken
I've never been more glad
That I put my faith in Jesus
