Ilja Elise Delnoij
Mijn doop betekent voor mij een begin van mijn nieuwe leven, waarbij ik al het oude achter mij laat en bevrijd zal zijn van de pijn, verdriet en twijfels.
Ook al is het geloof vanuit huis nooit bespreekbaar geweest, ik heb altijd gevoeld dat er iemand bij mij was. Op de meest zware momenten in mijn leven heb ik Jezus gezien en gevoeld. Alsof ik Zijn hand kon vasthouden.
Ik heb het niet makkelijk gehad, er is mij veel overkomen of aangedaan. Vanaf mijn kindertijd heb ik veel trauma opgelopen. Ik ben dan ook heel veel kwijtgeraakt, eigenlijk té veel. Zo verloor ik mijn eerste dochter Emma in 2019 aan de gevolgen van epilepsie. Ik heb gevoeld en gezien hoe Jezus mijn dochter van mij afnam, alsof Hij echt in de ruimte was. In liefde liet ik haar los en gaf ik haar mee.
De zorg voor mijn tweede dochter, Demi, heb ik uit handen moeten geven aan haar vader vanwege mijn gezondheid (PTSS en FNS). Mensen gekozen mij te verlaten, uit eigen keuze of omdat zij het leven niet meer konden dragen. Ik verloor mijn huwelijk, mijn familie, vrienden, mijn baan, mijn huis en mijn kind(eren). Ondanks al dit verdriet, ben ik mijn geloof in God nooit verloren. Zelfs in mijn suïcidale periode heb ik gebeden voor verlossing, voor kracht, voor een lichtpuntje in de duisternis.
Ik heb altijd gezegd dat onvoorwaardelijke liefde alles kan overwinnen. En zo ervaar ik God's liefde keer op keer. Het verlangen naar mijn Vader, Hij die mij helpt goed voor mijzelf te zorgen, te durven en te kiezen voor mijzelf. Een Vader om bij thuis te komen, een Vader waar ik mag zijn wie ik ben, een Vader waar ik mijn zorgen neer mag leggen, een Vader die mij nooit verlaat.
Isaiah 43:2 - "When you pass through the waters, I will be with you; and through the rivers, they shall not overwhelm you; when you walk through fire you shall not be burned, and the flame shall not consume you."
