Anne Stam
Op 13 september wil ik mij super graag laten dopen ter bevestiging van mijn leven met Jezus. Ik mag mij gelukkig rekenen dat ik al sinds mijn kindertijd naar de kerk mocht gaan met mijn ouders. Met veel plezier stond ik vaak op het podium te stralen in de musicals van de kerk of later met mijn gitaar.
Toen ik tiener werd, begon ik meer op zoek te gaan naar mijn eigen relatie met God. Door de scheiding van mijn ouders begon ik echter veel donkere periodes mee te maken, waarin ik veel verdriet kende en twijfelde of ik voor dit leven gemaakt was. Waar mijn leeftijdsgenootjes lachend door de middelbare school gingen, voelde ik mij vaak eenzaam en alleen. Mijn moeder liet mij weten dat ik nooit alleen was en dat God mij altijd zal dragen. Ze gaf mij het gedicht ‘voetstappen in het zand’. Een gedicht dat ik tot de dag vandaag diep in mijn hart draag.
Op 18 jarige leeftijd verhuisde ik naar Leiden, om te beginnen met mijn studententijd. Los van het ouderlijk huis, koos ik er vaker voor om zondagen thuis te blijven na avondjes stappen. En op weekenden dat ik naar huis ging, mocht ik met mama en mijn stiefvader mee naar de kerk. Iedere keer dat ik daar was, voelde ik alsof er weer een missend stukje van mijzelf teruggevonden werd. Toch bleef ik lekker feesten en weg van de kerk. Toen ik in 2018 met Stichting Hart voor Moldavië meeging om een Christelijk Kinderkamp te organiseren, was er een moment tijdens het bidden dat ik nooit meer vergeet. Voor het eerst ging ik bidden voor een teken van God en bleef ik stil om te luisteren. Op dit moment, voelde ik de wind en had ik het gevoel dat ik op het strand stond en ik kon de voetstappen bijna zien.. Ik voelde toen dat ik mij wilde laten dopen.
Nu 8 jaar verder is het toch eindelijk zo ver. Ik mag mij laten dopen! En wat een ontzettende opluchting en blijdschap die ik voel. God heeft mij een kleine 2 jaar geleden naar Mozaiëk071 gebracht, een kerk waar ik mij zo ontzettend thuis voel en een kerk waar ik iedere keer weer God mag ontmoeten. Ondanks dat ik 10 jaar aansluiting heb gemist met een gemeente, heeft God mij gedragen, al die tijd, ook op de moeilijke momenten.
Lieve broeders en zusters, bedankt dat ik vandaag in jullie midden mag sterven met Jezus en met hem mag opstaan als kind van onze Vader. Hij is het die mij altijd zal dragen en hij is het die mij eeuwig leven geeft.
