
Jurre de Graaf
In de coronatijd, vlak voor de puberteit, bleef het naar de kerk gaan achter mij. Na deze periode gingen mijn moeder en vader uit elkaar toen ik 14 jaar was. Toen ik in de derde klas kwam, probeerde ik mijn geluk en genot te vinden in vapen, roken, stoerdoenerij en stelen. Ik werkte vijf keer per week bij een Italiaans restaurant en at nauwelijks thuis, omdat ik daar niet graag meer wilde zijn door de vele ruzies aan de keukentafel.
Na deze donkere periode van depressie, boosheid en vooral roekeloos pubergedrag ontwikkelden mijn broers een relatie met Jezus. Toen de kerstperiode van 2025 aanbrak, hoorde ik de getuigenis van een oude vriend van mij. Dat raakte me en ik stelde mezelf de vraag: "Waarom vieren we eigenlijk Kerst?"
Het antwoord op die vraag zorgde voor de wedergeboorte van mijn geloof in Jezus. Mijn sociale media werden binnen de kortste keren overspoeld met video's over het christendom, de kerk en de liefde van Jezus. Vanaf dat moment begon ik weer naar de kerk te gaan, vond ik mijn geluk in Jezus en kwam ik tot de conclusie dat Jezus de Weg, de Waarheid en het Leven is.
Ik wil daarom vandaag mijn geloof bevestigen door gedoopt te worden.

