Mary Alblas
Vandaag sta ik hier met een dankbaar hart om mij te laten dopen. Mijn weg hiernaartoe is niet altijd makkelijk geweest. Ik heb een roerige jeugd gehad, waarin ik al snel het gevoel kreeg dat ik er helemaal alleen voor stond. Jarenlang heb ik geprobeerd alles op eigen kracht te doen en mezelf door het leven te vechten. Pas op latere leeftijd ben ik gaan zien dat ik het helemaal niet alleen kan—en dat ik dat ook niet hóéf te kunnen.
God heeft mensen op mijn pad gebracht die Zijn liefde zichtbaar maakten. Met name door mijn schoonfamilie heb ik me voor het eerst echt gesteund, gezien en gedragen gevoeld. Hun onvoorwaardelijke betrokkenheid heeft mij laten zien hoe Gods liefde werkt door mensen heen. Door die steun en rust ben ik gaan beseffen dat God er altijd al was, ook op de moeilijkste momenten. Ik hoef de last niet meer alleen te dragen. Jezus nodigt mij uit om mijn zorgen bij Hem neer te leggen en te vertrouwen op Zijn genade.
Met mijn doop laat ik mijn oude manier van overleven en het 'alleen moeten doen' achter in het water. Ik kies er vandaag bewust voor om mijn leven in de handen van Jezus te leggen en samen met Hem—en de mensen om mij heen—verder te bouwen aan de toekomst.
